ตู้หยอดเหรียญค่าเข้าออนเซน

อริมะออนเซ็น กับโอจี้ซังใจดี

Share this article.

อริมะออนเซ็น คือแหล่งน้ำพุร้อนที่ได้รับความนิยมติด 1 ใน 3 ของญี่ปุ่น อยู่บริเวณแถบเหนือๆของโกเบ เป็นออนเซ็นระดับคุณภาพ แร่ธาตุมากมายต่างจากที่อื่น เพราะเป็นน้ำพุร้อนทีืมาจากใต้ทะเลลึก 60 กิโลเมตร ในขณะที่ออนเซนทั่วไปนั้น เป็นน้ำบาดาลที๋ถูกความร้อนจากปล่องภูเขาไฟใต้ดิน

บ่อน้ำร้อนที่นี่จะแบ่งออกเป็นสองแบบ คือบ่อเงิน และบ่อท่อง ซึ่งจะมีแร่ธาติที่ต่างกัน โดยบ่อทอง (金の湯) จะประกอบไปด้วยธาติเหล็ก และเกลือ ซึ่งมีคุณสมบัติช่วยในการไหลเวียนของโลหิต อาการปวดเมื่อยต่างๆ โดยเฉพาะตามข้อต่อ บำรุงผิวพรรณ และรักษาพวกโรคผื่นคัน, ส่วนบ่อสีเงิน (銀の湯) จะมีธาติเรเดียมผสมอยู่ ซึ่งมีคุณสมบุติในการกระตุ้นเซล ทำให้ผิวชุ่มชื่น ผมได้เข้าไปแช่ทั้งสองบ่อ พบว่ากลุ่มลูกค้าต่างกัน บ่อทองจะมีคนแก่เยอะหน่อย แต่บ่อเงินมีแต่คนหนุ่มสาว

ตอนเข้าบ่อทอง เจอคุณตาสองคน เข้ามาคุยด้วย แกถามว่า amerigajin desu ka (มาจากอเมริกาเหรอ) .. ก็ไม่รู้แกดูจากอะไร ผมตอบไปว่า iee, tai kara kimashita. (ไม่ใช่ครับ ผมมาจากประเทศไทย) หลังจากนั้นก็คุยสัพเพเหระกัน เอาจริงๆก็ภาษามือส่วนใหญ่เลย สำเนียงคันไซ ฟังยากมาก นอกจากสำเนียงจะไม่เหมือนโตเกียวแล้ว ศัทพ์หลายๆคำก็ใช้ไม่เหมือนกัน แต่คุณตาแกเห็นผมฟังไม่รู้เรื่อง แกก็พยายามพูดญี่ปุ่นปนอังกฤษ ช่วยได้มากเลย ยกตัวอย่าง เช่น “ไทย นิฮอน โทโมดาจิ เฟรนด์ เฟรนด์” พร้อมทำท่าประสานมือ คือแกพยายามจะบอกว่าไทยกับญี่ปุ่นเป็นเพื่อนประเทศเพื่อนกัน ต่อให้ฟังญี่ปุ่นไม่รู้เรื่อง ก็คงเข้าใจอยู่ดี ผมเห็นความพยายามของคุณตาแล้วก็ประทับใจครับ .. ทริปนี้ผมเจอคนแก่ใจดีหลายคนเลยนะ การที่้เรามาเที่ยวแล้วได้พูดคุยกับคนท้องถิ่น มันให้ความรู้สึกว่าเราได้มาถึงที่ของเขาจริงๆ ต่างจากการไปเดินๆในเมืิอง ซ๊อปปิ้งแล้วกลับโรงแรม เราจะไม่ได้เห็น “วิถี” ของเขา

ทางเข้าฝั่งผู้หญิง ม่านสีแดง
ทางเข้าฝั่งผู้หญิง ม่านสีแดง
ทางเข้าฝั่งผู้ชาย ม่านสีน้ำเงิน
ทางเข้าฝั่งผู้ชาย ม่านสีน้ำเงิน

หลังจากแช่บ่อท่องจนสบายตัว ก็ออกมานั่งดื่มน้ำไซเดอร์ คุณป้าคนดูแลบอกว่าดื่มแล้วดี .. แต่ก็ไม่ได้บอกหรอกว่าดียังไง ป้าแกคงคิดว่าอธิบายไปเอ็งก็ไม่เข้าใจหรอก .. คิดถูกแล้วครับป้า 555 แต่ดื่มแล้ว มันก็ดีจริงๆนะ สดชื่นมาก อย่างน้อยมันได้ชดเชยการสูญเสียน้ำจากการแช่ออนเซนได้

หลังจากนั้น ผมก็นั่งกระเช้าขึ้นไปบนเขาร๊อกโก๊ะ ผมนี่เป็นคนแพ้ความดันอากาศบนภูเขา ขึ้นไปอยู่บนภูเขานานๆไม่ได้ จะหายใจไม่เต็มท้อง เวียนหัวคล้ายจะเป็นลม อาการนี้เคยเป็นตอนขึ้นเขาร๊อกกี้ แล้วมาเป็นอีกทีก็ตอนขึ้นร๊อกโกะนี่แหละ แต่ร๊อกโกะไม่ได้สูงเท่าร๊อกกี้ ก็เลยอยู่ได้นานกว่าหน่อย มีเวลาไปจุดชมวิวและเดินดูพิพิททธภัณฑ์กล่องดนตรี จากนั้นก็รีบกลับเลย ที่จริงบนเขาร๊อกโกะนี้ยังมีที่เทียวอีกหลายจุด และมีลานสกีด้วย ไว้คราวหน้าค่อยมาซ่อม

ขึ้นเขารอคโกะด้วยกระเข้า
ขึ้นเขารอคโกะด้วยกระเข้า
เจ้าแมวเร่ร่อน อยู่ที่จุดชมวิวบนเขาร๊อคโกะ
เจ้าแมวเร่ร่อน อยู่ที่จุดชมวิวบนเขาร๊อคโกะ
แผนที่จุดท่องเที่ยวต่างๆบนเขาร๊อคโกะ
แผนที่จุดท่องเที่ยวต่างๆบนเขาร๊อคโกะ

ลงจากเขามา ก็กลับไปแช่ออนเซ็นอีกรอบ คราวนี้เป็นบ่อเงิน บ่อนี้น้ำใสสะอาดดี (เมื่อกี้ลืมบอกว่าบ่อทองน้ำเป็นสีแดง คลายสีดินลูกรังบ้านเรา) บ่อนี้มีแต่คนวัยทำงานกับวัยรุ่น ไม่เจอคนแก่เลย แล้วเขาไม่คุยกันเลย นอกจากคนที่มาด้วยกัน ผมเลยไม่รู้จะคุยกับใคร ก็เลยแช่แป๊บเดียว ประมาณสิบกว่านาทีก็ออกมา แต่สิบนาทีมันก็โอเคนะ สบายตัวดีเหมือนกัน

เปียโนเก่าแก่ในมิวเซียม
เปียโนเก่าแก่ในมิวเซียม
ร้านขายกล่องดนตรีในมิวเซียม
ร้านขายกล่องดนตรีในมิวเซียม

หลังแช่ออนเซ็น อาการหนึ่งที่จะเป็นคือ ง่วงสุดๆ อยากนอนมาก แต่โรงแรมอยู่โอซาก้าโน่น กว่าจะขึ้นรถไฟกลับถึงโรงแรม ผมก็หลับบนรถไฟ หลับยาวจนถึงอุเมดะเลย ทีนี้นอนมาพอแล้ว หายง่วง ก็เลยยังไม่กลับโรงแรม ออกจากสถานีอุเมดะไปหาร้าน “กัปปะซุชิ” เดินวนอยู่นาน เปิด Google maps ดู พบว่าเดินมาถูกที่แล้ว แต่ร้านไม่มีละ คงจะปิดกิจการไปแล้ว

สวัสดี

Share this article.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *